Mleczaj rudy
Lactarius rufus
Nazywany też: psi rydz, dziki rydz, ostry rydz
Niejadalny
Bardzo pospolity, czerwonobrązowy mleczaj borów ze spiczastym garbkiem i białym mleczkiem; niejadalny, bo bardzo ostry.
Opis
Średniej wielkości mleczaj o jednolicie czerwonobrązowym, matowym kapeluszu, zwykle ze spiczastym garbkiem pośrodku. W borach sosnowych i świerkowych na kwaśnych glebach rośnie często masowo. Na surowo może wywołać nudności, wymioty i biegunkę.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 3–10 cm, ciemnoczerwonobrązowy, matowy, bez stref, zwykle ze spiczastym garbkiem w lejkowatym środku.
- Blaszki gęste, kremowe do czerwonawoochrowych, lekko zbiegające.
- Trzon 4–9 cm, barwy kapelusza lub jaśniejszy, gładki, kruchy, z wiekiem pusty.
- Mleczko obfite, białe, niezmieniające barwy, po kilku sekundach paląco ostre.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od sierpnia do września.
Bory sosnowe i świerkowe oraz obrzeża torfowisk, na kwaśnych glebach, rzadko pod brzozami; często masowo.
Uwaga na sobowtóry
Mleczaj rydzJadalnyJak odróżnić: Rydz ma pomarańczowy, pręgowany kapelusz bez garbka i pomarańczowe mleczko.
Mleczaj smacznyJadalnyJak odróżnić: Mleczaj smaczny jest większy, rudopomarańczowy, bez spiczastego garbka, ma bardzo obfite, brązowiejące mleczko i pachnie śledziem.
Mleczaj płowyTrującyJak odróżnić: Mleczaj płowy ma jaśniejszy, płowy, filcowaty kapelusz, skąpe, wodniste mleczko i zapach przyprawy maggi.
Mleczaj dębowyNiejadalnyJak odróżnić: Mleczaj dębowy rośnie wyłącznie pod dębami, nie ma spiczastego garbka i pachnie oleiście, jak pluskwy.