Mleczaj dębowy

Lactarius quietus

Niejadalny

Mleczaj dębowy (Lactarius quietus)
Fot. George Chernilevsky, Public domain, Wikimedia Commons

Brązowy mleczaj rosnący tylko pod dębami, o oleistym zapachu przypominającym pluskwy; zwykle niezbierany.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play

Opis

Niewielki mleczaj o kapeluszu od cynamonowobrązowego do czerwonobrązowego, często z delikatnymi, ciemniejszymi strefami, rosnący wyłącznie pod dębami. Ma charakterystyczny, oleisty zapach, porównywany do pluskiew lub tranu. Z powodu przykrego zapachu uchodzi za niejadalny.

Jak rozpoznać

  • Kapelusz 3–8 cm, cynamonowo- do czerwonobrązowego, matowy, zwykle z delikatnymi, ciemniejszymi strefami, bez garbka.
  • Blaszki gęste, lekko zbiegające, białawe, potem kremowobrązowe do cynamonowych.
  • Trzon 3–10 cm, barwy kapelusza, ku podstawie wyraźnie ciemniejszy, czerwonobrązowy.
  • Mleczko kremowobiałe, łagodne lub lekko gorzkawe, nie żółknie; zapach oleisty, jak pluskwy.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od czerwca do października, najwięcej od sierpnia do września.

  • Lasy liściaste
  • Lasy mieszane
  • Blaszki

Wyłącznie pod dębami, z którymi tworzy mykoryzę, w lasach liściastych i mieszanych; pospolity.

W kalendarzu grzybiarza: sierpień, wrzesień.

Uwaga na sobowtóry

  • Mleczaj złocistyTrujący

    Jak odróżnić: Mleczaj złocisty ma jaśniejszy, łososiowy kapelusz, a jego białe mleczko w kilka sekund żółknie; jest trujący.

  • Mleczaj płowyTrujący

    Jak odróżnić: Mleczaj płowy ma płowy, filcowaty kapelusz bez stref, wodniste mleczko i zapach maggi; rośnie w wilgotnych borach.

  • Mleczaj rudyNiejadalny

    Jak odróżnić: Mleczaj rudy rośnie pod sosnami i świerkami, ma ciemniejszy kapelusz ze spiczastym garbkiem i bardzo ostre mleczko.