Mleczaj złocisty
Lactarius chrysorrheus
Trujący

Łososiowy mleczaj spod dębów, którego białe mleczko w kilka sekund żółknie; trujący.
Wywołuje zatrucie żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), także po ugotowaniu; objawy pojawiają się zwykle od pół godziny do kilku godzin po posiłku. Przy podejrzeniu zatrucia od razu dzwoń pod 112 albo jedź na SOR i zabierz resztki grzybów.
Opis
Średniej wielkości mleczaj o bladołososiowym do ochrowopomarańczowego kapeluszu z ciemniejszymi, wodnistymi pręgami lub plamami. Najpewniejszą cechą jest mleczko: wypływa białe, a po kilku sekundach staje się siarkowożółte. Rośnie pod dębami, często w dużych grupach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 4–8 cm, bladołososiowy do ochrowopomarańczowego, z kilkoma ciemniejszymi pręgami lub plamami, w wilgoci śliski.
- Blaszki gęste, jasnopłowe z pomarańczowym odcieniem, przyrośnięte lub lekko zbiegające.
- Trzon 3–8 cm, jaśniejszy od kapelusza, gładki, z wiekiem pusty.
- Mleczko obfite, białe, po kilku sekundach siarkowożółte, piekące; miąższ biały, na powietrzu szybko żółknie.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.
Lasy liściaste i mieszane, prawie zawsze pod dębami, na kwaśnych glebach.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
Uwaga na sobowtóry
Mleczaj dębowyNiejadalnyJak odróżnić: Mleczaj dębowy ma ciemniejszy, brązowy kapelusz, oleisty zapach i kremowobiałe mleczko, które nie żółknie.
Mleczaj omszonyTrującyJak odróżnić: Mleczaj omszony ma białawy kapelusz z kosmatym brzegiem, rośnie pod brzozami, a jego mleczko nie żółknie.