Mleczaj smaczny
Lactifluus volemus
Nazywany też: mleczajowiec smaczny, rydz smaczny, krówka
Jadalny
Rudopomarańczowy mleczaj z bardzo obfitym, białym mleczkiem i śledziowym zapachem; jadalny, choć rzadko zbierany.
Podobny mleczaj płowy jest trujący: ma skąpe, wodniste mleczko i pachnie przyprawą maggi. Zbieraj tylko okazy z obfitym, białym mleczkiem.
Opis
Mięsisty mleczaj o matowym, rudopomarańczowym kapeluszu bez stref. Po skaleczeniu wypływa z niego bardzo obfite, białe mleczko, które zasychając brązowieje. Starsze owocniki wyraźnie pachną śledziem.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 5–15 cm, rudopomarańczowy do pomarańczowobrązowego, matowy, zamszowy, bez pręg.
- Blaszki gęste, białawe do jasnożółtawych, po uciśnięciu rdzawobrązowe.
- Trzon 6–12 cm, pełny, gładki, jaśniejszy od kapelusza.
- Mleczko bardzo obfite, białe, łagodne, zasychając brązowieje; zapach śledziowy.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od czerwca do października, najwięcej od lipca do sierpnia.
Lasy liściaste i mieszane, rzadziej iglaste, pod bukami, dębami i grabami, a także pod świerkami i sosnami; lubi gleby gliniaste.
W kuchni
Najlepszy usmażony lub upieczony; gotowany robi się śluzowaty. Jedz go tylko po obróbce cieplnej.
Uwaga na sobowtóry
Mleczaj płowyTrującyJak odróżnić: Mleczaj płowy ma płowy, drobno filcowaty kapelusz, skąpe, wodniste mleczko i zapach przyprawy maggi; rośnie w wilgotnych borach i na torfowiskach. Kapelusze obu są suche i matowe, więc rozstrzygają mleczko i zapach.
Mleczaj rudyNiejadalnyJak odróżnić: Mleczaj rudy jest mniejszy, ciemnoczerwonobrązowy, zwykle ze spiczastym garbkiem, a jego białe mleczko nie brązowieje; rośnie pod sosnami i świerkami.
Mleczaj dębowyNiejadalnyJak odróżnić: Mleczaj dębowy jest mniejszy, ma kremowobiałe, niebrązowiejące mleczko i oleisty zapach przypominający pluskwy; rośnie pod dębami.