Purchawka gruszkowata
Apioperdon pyriforme
Nazywany też: lignopurchawka gruszkowata
Jadalny
Mała purchawka rosnąca gęstymi skupiskami na próchniejącym drewnie; jadalna tylko młoda, biała w środku.
Każdy owocnik przekrój wzdłuż: jadalne są tylko jednolicie białe w środku. Pojedyncze owocniki wyrastające z ziemi mogą być młodymi muchomorami albo trującymi tęgoskórami.
Opis
Gruszkowate owocniki z białymi sznurami grzybni u podstawy, wyrastające gęstymi skupiskami na pniakach, butwiejących kłodach i zakopanym drewnie. Skórka jest drobno ziarnista, wcześnie gubi drobne kolce i szybko brązowieje. W przeciwieństwie do innych purchawek rośnie na drewnie; bardzo pospolita od lata do jesieni.
Jak rozpoznać
- Owocnik 2–6 cm wysokości i 1,5–4 cm szerokości, gruszkowaty, z wyraźnie zwężoną dolną częścią.
- Skórka drobno ziarnista, z drobnymi, wcześnie odpadającymi kolcami, początkowo biaława, szybko kremowa do brązowej.
- U podstawy grube, białe sznury grzybni wrastające w drewno; owocniki rosną w skupiskach, często po kilkadziesiąt.
- Przekrojony wzdłuż młody owocnik jest biały i jednolity, dojrzały oliwkowobrązowy; zapach często nieprzyjemny, jak gaz.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.
Pniaki, butwiejące kłody, korzenie i zakopane drewno, częściej drzew liściastych niż iglastych, w lasach i parkach.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
W kuchni
Jedz tylko młode owocniki o jednolicie białym, sprężystym wnętrzu na całym przekroju wzdłuż. Obierz skórkę i usmaż; nie jedz na surowo, a starsze okazy, które pachną gazem, odrzuć.
Uwaga na sobowtóry
Tęgoskór cytrynowyTrującyJak odróżnić: Tęgoskór cytrynowy rośnie na ziemi, czasem przy pniakach, ma grubą, twardą, żółtawą skórę i wnętrze szybko ciemniejące do fioletowoczarnego.
Purchawka chropowataJadalnyJak odróżnić: Purchawka chropowata rośnie zwykle na ziemi, jest większa i ma wyraźne kolce, które zostawiają siateczkę blizn.