Piestrzyca zatokowata

Helvella lacunosa

Niejadalny

Piestrzyca zatokowata (Helvella lacunosa)
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Szaroczarna, płatowata piestrzyca z żebrowanym, jamkowatym trzonem; niejadalna, często na pogorzeliskach.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play
Zachowaj ostrożność

Nie zbieraj jej do jedzenia: na surowo wywołuje dolegliwości żołądkowe, a część źródeł podejrzewa w niej związki podobne do gyromitryny, trucizny piestrzenicy kasztanowatej, tak jak u trującej piestrzycy kędzierzawej.

Co robić przy podejrzeniu zatrucia

Opis

Grzyb workowy o nieregularnej, płatowatej, szarej do niemal czarnej główce, przyrośniętej brzegami do trzonu. Trzon jest szary, z podłużnymi żebrami i głębokimi jamkami. Rośnie na ziemi w lasach, częściej liściastych, na polanach i pogorzeliskach.

Jak rozpoznać

  • Główka 2–7 cm, z 2–3 powyginanych płatów, popielata, siwa do siwoczarnej, często z brązowawym odcieniem.
  • Trzon 3–10 cm, szary do czarniawego, z podłużnymi żebrami i głębokimi jamkami, w środku pusty.
  • Miąższ cienki, kruchy, białawy do szarawego, bez wyraźnego zapachu.
  • Wysyp zarodników biały.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od maja do listopada, najwięcej od sierpnia do października.

  • Lasy iglaste
  • Lasy liściaste
  • Lasy mieszane
  • Bez blaszek i rurek

Na ziemi w świetlistych lasach liściastych, rzadziej iglastych, w zaroślach, na polanach, składowiskach drewna i pogorzeliskach.

W kalendarzu grzybiarza: sierpień, wrzesień, październik.

Uwaga na sobowtóry