Piestrzyca kędzierzawa
Helvella crispa
Trujący
Biaława, siodłowato pofałdowana piestrzyca z bruzdowanym trzonem; dawniej uznawana za jadalną, dziś odradzana.
Po zjedzeniu surowych owocników opisano wymioty i biegunkę, a część źródeł podejrzewa w niej związki hydrazyny podobne do gyromitryny, trucizny piestrzenicy kasztanowatej. Nie zbieraj jej do jedzenia. Przy podejrzeniu zatrucia od razu dzwoń pod 112 albo jedź na SOR.
Opis
Grzyb workowy o białawej do kremowej, nieregularnie płatowatej, siodłowatej główce i grubym, głęboko bruzdowanym, jamkowatym trzonie. Rośnie od końca lata do późnej jesieni w wilgotnych lasach liściastych, parkach i przy drogach. Wiele książek podaje go jako jadalny, ale opisano zatrucia po surowych owocnikach i podejrzewa się w nim toksyny z grupy hydrazyn.
Jak rozpoznać
- Główka 2–6 cm, nieregularnie płatowata, siodłowata, biaława do kremowej lub brudnoochrowej, od spodu lekko omszona.
- Trzon 3–10 cm, gruby, biały, głęboko bruzdowany podłużnymi żebrami, z jamkami i kanałami w środku.
- Miąższ cienki, kruchy, woskowaty.
- Wysyp zarodników biały.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.
Wilgotne lasy liściaste, zwłaszcza na glebach wapiennych, a także parki, ogrody i skraje dróg i ścieżek.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
Uwaga na sobowtóry
Piestrzyca zatokowataNiejadalnyJak odróżnić: Piestrzyca zatokowata ma szarą do czarnej główkę i szary trzon.
Piestrzenica kasztanowataŚmiertelnie trującyJak odróżnić: Piestrzenica kasztanowata ma kasztanowobrązową, mózgowato pofałdowaną główkę, krótki trzon i rośnie wiosną.