Piestrzenica infułowata

Paragyromitra infula

Trujący

Piestrzenica infułowata (Paragyromitra infula)
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Jesienna piestrzenica o siodłowatej, rogatej główce z murszejącego drewna iglastego; rzadka, nie zbieraj.

Grzyb trujący

Starsze źródła podają, że zawiera gyromitrynę, tak jak śmiertelnie trująca piestrzenica kasztanowata; badanie z 2023 r. jej nie wykryło, ale bezpieczeństwo jedzenia nie jest potwierdzone, a gatunek jest rzadki. Nie zbieraj jej do jedzenia. Zatrucie gyromitryną daje pierwsze objawy (wymioty, biegunka, bóle głowy) zwykle po 6–12 godzinach. Przy podejrzeniu zatrucia od razu dzwoń pod 112 albo jedź na SOR.

Co robić przy podejrzeniu zatrucia

Opis

Grzyb workowy o czerwonobrązowej do ciemnokasztanowej główce z 2–4 płatami wyciągniętymi ku górze w rożki, przypominającej biskupią infułę. W przeciwieństwie do piestrzenicy kasztanowatej pojawia się późnym latem i jesienią. Rośnie pojedynczo na pniakach i zagrzebanym drewnie w lasach iglastych, częściej w górach, i jest w Polsce rzadki.

Jak rozpoznać

  • Główka siodłowata, z 2–4 płatami zakończonymi sterczącymi do góry rożkami, czerwonobrązowa do ciemnokasztanowej.
  • Trzon biały lub bladobrązowy, gładki, często spłaszczony, w środku pusty lub komorowaty.
  • Owocnik zwykle kilkucentymetrowy, wyjątkowo do 20 cm wysokości.
  • Miąższ cienki, biały, łamliwy, bez wyraźnego zapachu.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od sierpnia do listopada, najwięcej od września do października.

  • Na drewnie
  • Lasy iglaste
  • Bez blaszek i rurek

Pniaki i zagrzebane, murszejące drewno w lasach iglastych, częściej w górach; rośnie pojedynczo.

W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.

Uwaga na sobowtóry