Pieczarka lśniąca
Agaricus sylvaticus
Nazywany też: pieczarka leśna
Jadalny
Leśna pieczarka o brązowo łuseczkowatym kapeluszu, której miąższ po przekrojeniu szybko czerwienieje; jadalna.
Odrzucaj brązowo łuseczkowate pieczarki, które po uszkodzeniu żółkną i pachną atramentem lub fenolem: to trująca pieczarka szarołuskowa lub pokrewne gatunki.
Opis
Pieczarka o kapeluszu gęsto pokrytym brązowymi, włóknistymi łuseczkami na jasnym tle, rosnąca w lasach iglastych, zwłaszcza pod świerkami. Jej miąższ i trzon po przekrojeniu lub potarciu szybko czerwienieją, a blaszki dojrzewając przechodzą od szaroróżowych do ciemnobrązowych. Częsta i jadalna, choć rzadko zbierana.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 4–10 cm, gęsto pokryty cynamonowo- do ciemnobrązowych, przylegającymi, włóknistymi łuseczkami na białawym tle.
- Blaszki wolne, gęste, u młodych szaroróżowe, potem czerwonawobrązowe i ciemnobrązowe.
- Trzon 5–12 cm, białawy, z cienkim, odstającym pierścieniem i małą bulwką u nasady, bez pochwy. Wykop cały trzon.
- Miąższ biały, po przekrojeniu szybko czerwienieje, potem brązowieje; zapach słaby, przyjemny, nigdy fenolowy.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od czerwca do października, najwięcej od sierpnia do września.
Lasy iglaste i mieszane, zwłaszcza na igliwiu pod świerkami i jodłami, rzadziej pod bukami i w parkach.
W kuchni
Czerwienienie miąższu to cecha gatunku, a nie oznaka zepsucia. Smaż lub duś, nigdy nie jedz na surowo; zbieraj tylko okazy z zabarwionymi blaszkami.
Uwaga na sobowtóry
Pieczarka szarołuskowaTrującyJak odróżnić: Pieczarka szarołuskowa ma szarobrązowe łuseczki, a jej miąższ i podstawa trzonu żółkną zamiast czerwienieć; pachnie atramentem lub fenolem. Jest trująca.
Pieczarka karbolowaTrującyJak odróżnić: Pieczarka karbolowa ma biały kapelusz, jej podstawa trzonu po potarciu natychmiast jaskrawo żółknie, a zapach przypomina fenol. Jest trująca.