Naparstniczka stożkowata

Verpa conica

Warunkowo jadalnyOchrona częściowa

Naparstniczka stożkowata (Verpa conica)
Fot. Ron Pastorino (Ronpast) / Mushroom Observer, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Rzadka wiosenna krewna smardzy o gładkiej główce jak naparstek; chroniona.

Zachowaj ostrożność

Niedogotowana lub zjedzona w dużej ilości może zaszkodzić tak jak spokrewniona naparstniczka czeska, która u części osób wywołuje wymioty, biegunkę i zaburzenia koordynacji ruchów.

Co robić przy podejrzeniu zatrucia

Gatunek chroniony (Ochrona częściowa)

Ochrona częściowa (rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów, Dz.U. 2014 poz. 1408, zał. 2). Dziko rosnących owocników nie wolno zrywać, zbierać, uszkadzać ani niszczyć, także na własny użytek; nie wolno też niszczyć ich siedlisk. Zbiór za zezwoleniem rozporządzenie przewiduje tylko dla gatunków z zał. 3, a tego gatunku tam nie ma, więc w Polsce w ogóle nie wolno jej zbierać. Zostaw ją na miejscu; możesz ją sfotografować.

Opis

Niewielki wiosenny grzyb o gładkiej lub lekko pomarszczonej, brązowej główce, przyrośniętej do trzonu tylko na szczycie, jak naparstek nałożony na palec. Rośnie pojedynczo lub w grupach na skrajach lasów i zarośli, w miejscach trawiastych. W Polsce jest rzadki.

Jak rozpoznać

  • Główka 2–4 cm wysokości, dzwonkowata, ochrowobrązowa do brązowej, gładka lub nieregularnie jamkowata.
  • Główka przyrośnięta tylko na szczycie, jej brzeg jest wolny i odstaje od trzonu.
  • Trzon 5–10 cm, bladożółty, z poprzecznymi zmarszczkami i brązowymi ziarenkami, pusty w środku.
  • Miąższ cienki, kruchy, woskowaty, o przyjemnym zapachu.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od kwietnia do maja.

  • Lasy liściaste
  • Parki i ogrody
  • Łąki i polany
  • Bez blaszek i rurek

Skraje lasów liściastych i zarośli oraz miejsca trawiaste, często pod krzewami; w Polsce znana z kilkudziesięciu stanowisk.

W kalendarzu grzybiarza: kwiecień, maj.

W kuchni

Dziko rosnące okazy są chronione i nie są dopuszczone do sprzedaży, więc nie zbieraj jej. Tam, gdzie zbiór jest legalny, jada się ją tylko dokładnie ugotowaną i w małej porcji.

Uwaga na sobowtóry