Mleczaj biel

Lactifluus piperatus

Nazywany też: mleczajowiec biel, bielak

Niejadalny

Mleczaj biel (Lactifluus piperatus)
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Biały mleczaj o niezwykle gęstych blaszkach i paląco ostrym mleczku; rośnie nawet w czasie suszy.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play

Opis

Biały, lejkowaty mleczaj o gładkim, matowym kapeluszu i niezwykle gęstych, wąskich blaszkach. Po skaleczeniu wydziela obfite, białe mleczko o paląco ostrym smaku. Owocnikuje nawet w suche lato, gdy innych grzybów brak.

Jak rozpoznać

  • Kapelusz 6–15 cm, czasem do 20 cm, kremowobiały, gładki i matowy, nie zamszowy, z wiekiem szeroko lejkowaty.
  • Blaszki bardzo gęste, cienkie i wąskie, rozwidlone, krótko zbiegające, białe, potem kremowe.
  • Trzon 3–9 cm, biały, gładki, twardy, ku dołowi zwężony.
  • Mleczko obfite, białe, natychmiast paląco ostre, zasychając lekko żółknie.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od czerwca do października, najwięcej od lipca do sierpnia.

  • Lasy liściaste
  • Lasy mieszane
  • Blaszki

Lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza pod bukami i dębami, rzadziej pod świerkami.

W kalendarzu grzybiarza: lipiec, sierpień.

Uwaga na sobowtóry

  • Mleczaj chrząstkaNiejadalny

    Jak odróżnić: Mleczaj chrząstka jest masywniejszy, ma zamszowo-pilśniowy kapelusz, znacznie rzadsze i grubsze blaszki oraz łagodne mleczko.

  • Gołąbek smacznyJadalny

    Jak odróżnić: Gołąbek smaczny nie wydziela mleczka, ma rzadsze blaszki i krótszy trzon.