Koźlarz różnobarwny
Leccinum variicolor
Nazywany też: koźlarz babka forma zmienna
Jadalny
Koźlarz spod brzóz z wilgotnych miejsc i torfowisk, o kapeluszu w jaśniejsze plamy i niebieskozielonej nasadzie trzonu.
Opis
Grzyb rurkowy podobny do koźlarza babki, ale o szarym do ciemnobrązowego kapeluszu, zwykle pokrytym jaśniejszymi plamami. U nasady trzonu często widać niebieskozielone przebarwienia. Rośnie pod brzozami w wilgotnych miejscach, zwłaszcza na torfowiskach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 6–12 cm, szary, szarobrązowy do czarniawego, zwykle z jaśniejszymi plamami, matowy, w wilgoci lekko lepki.
- Rurki i pory białe do kremowych; uciśnięte ciemnieją.
- Trzon do 18 cm wysokości, smukły, białawy, gęsto pokryty ciemnobrązowymi do czarnych łuseczkami, u nasady często niebieskozielony.
- Miąższ biały, po przekrojeniu powoli różowieje, u podstawy trzonu niebieskozielony; smak i zapach słabe, przyjemne.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do października, najwięcej od września do października.
Wilgotne lasy liściaste i mieszane z brzozą, torfowiska, brzegi bagien i podmokłe zagłębienia, zawsze pod brzozami.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
W kuchni
Przyrządzaj jak koźlarza babkę: najlepsze są młode, jędrne owocniki, a ciemnienie podczas obróbki jest normalne. Smaż, duś lub gotuj, nie jedz na surowo.
Uwaga na sobowtóry
Koźlarz babkaJadalnyJak odróżnić: Koźlarz babka rośnie w suchszych miejscach, ma jednolicie brązowy kapelusz bez plam i miąższ, który nie zmienia barwy albo lekko różowieje, bez niebieskozielonej nasady.
Koźlarz grabowyJadalnyJak odróżnić: Koźlarz grabowy rośnie pod grabami i leszczyną, a jego miąższ szybko różowieje, potem szarofioletowieje i czernieje.