Dzwonkówka szara
Entoloma rhodopolium
Trujący
Szarobrązowa, krucha dzwonkówka lasów liściastych, z blaszkami różowiejącymi z wiekiem; trująca.
Wywołuje zatrucie żołądkowo-jelitowe: po pół godzinie do kilku godzin pojawiają się nudności, wymioty i biegunka. Przy podejrzeniu zatrucia od razu dzwoń pod 112 albo jedź na SOR.
Opis
Grzyb o szarobrązowym, higrofanicznym kapeluszu, który po wyschnięciu blednie do beżowego, i o blaszkach z wiekiem różowych. Rośnie od lata do późnej jesieni w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami, w wilgotnych miejscach. Wywołuje zatrucia żołądkowo-jelitowe.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 3–10 cm, szary do ochrowobrązowego, w suchości jasnobeżowy, jedwabisty, z garbkiem, potem płaski lub wklęsły.
- Blaszki przyrośnięte lub wycięte, białe do szarobiałych, potem różowe; wysyp zarodników różowy.
- Trzon 4–10 cm, cienki (0,3–1 cm), biały do bladoszarego, gładki, pusty i kruchy.
- Miąższ cienki, kruchy, białawy, zwykle bez wyraźnego zapachu, czasem o nieprzyjemnym, ługowym zapachu.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od czerwca do listopada, najwięcej od września do października.
Lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza pod bukami, także pod olszami; w wilgotnych miejscach.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
Uwaga na sobowtóry
Dzwonkówka trującaTrującyJak odróżnić: Dzwonkówka trująca jest większa i mięsista, nie jest higrofaniczna, ma za młodu żółtawe blaszki i gruby trzon.
Dzwonkówka tarczowataNiejadalnyJak odróżnić: Dzwonkówka tarczowata rośnie wiosną pod drzewami i krzewami różowatymi, pachnie mąką i ma grubszy, włóknisty trzon.