Wachlarzowiec olbrzymi

Meripilus giganteus

Niejadalny

Wachlarzowiec olbrzymi (Meripilus giganteus)
Fot. C.Löser, CC BY 3.0, Wikimedia Commons

Jedna z największych hub: rozety brązowych wachlarzy u podstawy buków i dębów, czerniejące po dotknięciu.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play

Opis

Ogromny owocnik złożony z wielu dachówkowato ułożonych, wachlarzowatych kapeluszy wyrastających ze wspólnej podstawy. Kapelusze są żółtobrązowe do kasztanowych, pręgowane, a spód mają kremowy, z bardzo drobnymi porami. Uszkodzone miejsca szybko ciemnieją i czernieją. Młode owocniki część źródeł uznaje za jadalne, ale opisywano po nich dolegliwości żołądkowe, więc nie polecamy go do zbierania.

Jak rozpoznać

  • Kępa 30–80 cm średnicy, ważąca nawet kilkanaście kilogramów, z wielu wachlarzowatych kapeluszy.
  • Wierzch żółtobrązowy, brązowy do kasztanowego, w koncentryczne pręgi, drobno łuseczkowaty; brzeg jaśniejszy.
  • Spód białawy do kremowego, z bardzo drobnymi porami; po dotknięciu brązowieje, potem czernieje.
  • Miąższ biały, włóknisty, na przekroju czernieje; zapach silnie grzybowy, smak kwaskowaty.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od lipca do października, najwięcej od sierpnia do września.

  • Na drewnie
  • Lasy liściaste
  • Parki i ogrody
  • Rurki

U podstawy pni i na korzeniach drzew liściastych, zwłaszcza buków i dębów; częściej w parkach, alejach i przy drogach niż w lesie.

W kalendarzu grzybiarza: sierpień, wrzesień.

Uwaga na sobowtóry