Krowiak olszowy
Paxillus rubicundulus
Nazywany też: olszówka
Trujący
Mniejszy krewniak krowiaka podwiniętego, rosnący tylko pod olszami; należy go traktować jak grzyb trujący.
Jego toksyczności nie zbadano, ale jest blisko spokrewniony z krowiakiem podwiniętym, dlatego trzeba przyjąć, że może wywołać takie same zatrucia: ostre dolegliwości żołądkowo-jelitowe, a u osób jedzących wcześniej krowiaki także groźny dla życia rozpad krwinek (zespół krowiaka), zwykle 1–3 godziny po posiłku. Przy podejrzeniu zatrucia natychmiast dzwoń pod 112 albo jedź na SOR; do lekarza powinni zgłosić się wszyscy, którzy jedli tę potrawę.
Opis
Grzyb blaszkowy o żółtobrązowym, z wiekiem lejkowatym kapeluszu pokrytym drobnymi, ciemniejszymi łuseczkami. Dawniej nie odróżniano go od krowiaka podwiniętego. Rośnie wyłącznie pod olszami, w wilgotnych miejscach, często w dużych grupach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 3–10 cm, żółtobrązowy do złotobrązowego, z wiekiem lejkowato wklęsły, pokryty drobnymi, wrośniętymi, ciemniejszymi łuseczkami; brzeg wcześnie się prostuje.
- Blaszki gęste, wąskie, zbiegające, żółtawe do rdzawych; po uciśnięciu powoli plamią się czerwonobrązowo.
- Trzon 2–7 cm, 0,5–2 cm grubości, żółtawy do czerwonobrązowego, zwykle zwężony ku dołowi.
- Miąższ jasnożółty, po przekrojeniu niewiele zmienia barwę; smak łagodny, lekko kwaskowaty.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do października, najwięcej od sierpnia do września.
Wilgotne lasy olszowe (olsy i łęgi), brzegi rzek, strumieni i rowów, zawsze pod olszą czarną lub szarą.
Uwaga na sobowtóry
Krowiak podwiniętyŚmiertelnie trującyJak odróżnić: Krowiak podwinięty jest większy, ma długo podwinięty brzeg kapelusza bez łuseczek i rośnie pod różnymi drzewami. Też jest groźny.