Gołąbek czarniawy

Russula nigricans

Niejadalny

Gołąbek czarniawy (Russula nigricans)
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Duży, twardy gołąbek, który z wiekiem czernieje; przecięty miąższ najpierw czerwienieje, a potem czernieje.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play

Opis

Twardy, grubomięsisty gołąbek o kapeluszu początkowo białawym, potem szarobrązowym, a na starość całkiem czarnym. Ma bardzo rzadkie, grube blaszki, a przecięty miąższ najpierw czerwienieje, a potem czernieje. Jadalność jest sporna: starsze owocniki są łykowate i zwykle robaczywe.

Jak rozpoznać

  • Kapelusz 6–20 cm, za młodu białawy, potem szarobrązowy, w końcu czarny, twardy, z podwiniętym brzegiem.
  • Blaszki bardzo rzadkie, grube, kremowe, z wiekiem szare do czarnych.
  • Trzon krótki, 2–7 cm, gruby, bardzo twardy, z wiekiem ciemniejący.
  • Miąższ biały, po przekrojeniu najpierw czerwienieje, potem czernieje.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od sierpnia do września.

  • Lasy iglaste
  • Lasy liściaste
  • Lasy mieszane
  • Blaszki

Lasy liściaste i iglaste, często pod bukami, świerkami i jodłami.

W kalendarzu grzybiarza: sierpień, wrzesień.

Uwaga na sobowtóry

  • Gołąbek smacznyJadalny

    Jak odróżnić: Gołąbek smaczny ma gęstsze blaszki, a jego miąższ po przekrojeniu nie czerwienieje ani nie czernieje.