Bokownik wiązowy
Hypsizygus ulmarius
Nazywany też: boczniak wiązowy, podblaszek wiązowy
Jadalny
_-_Guelph,_Ontario_2015-10-11.jpg){kind=link}
Duży, biały grzyb wyrastający z ran na pniach wiązów i innych drzew liściastych; jadalny.
Opis
Okazały grzyb nadrzewny o białawym do kremowego kapeluszu, wyrastający z uszkodzonych miejsc na pniach, często wysoko nad ziemią. Najczęściej rośnie na wiązach, rzadziej na klonach, kasztanowcach, topolach, bukach i innych drzewach liściastych, także w parkach i przy drogach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 6–15 cm (wyjątkowo do 30 cm), wypukły, gładki i suchy, białawy do kremowego, z długo podwiniętym brzegiem.
- Blaszki szerokie, gęste, białe, przyrośnięte lub tylko nieznacznie zbiegające.
- Trzon 6–13 cm, gruby (2–3 cm), biały, gładki, bez pierścienia, często wygięty od pnia ku górze.
- Miąższ biały, o słabym, czasem mącznym zapachu; wysyp zarodników biały do kremowego.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.
Uszkodzone miejsca pni żywych lub osłabionych drzew liściastych, najczęściej wiązów, także klonów, kasztanowców i topoli, w lasach, parkach i przy drogach.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
W kuchni
Zbieraj młode, jędrne owocniki i jedz je tylko po usmażeniu lub uduszeniu.
Uwaga na sobowtóry
Boczniak ostrygowatyJadalnyJak odróżnić: Boczniak ma krótki, boczny trzon albo nie ma go wcale, blaszki głęboko zbiegające i owocnikuje głównie późną jesienią i zimą.