Wodnicha późna
Hygrophorus hypothejus
Nazywany też: wodnicha jasnożółta
Jadalny
Śluzowata, oliwkowobrązowa wodnicha z żółtymi blaszkami, pojawiająca się pod sosnami po pierwszych przymrozkach.
O tej porze rosną też małe zasłonaki, w tym trujące, o rdzawobrązowym wysypie zarodników i pajęczynowatej zasnówce. Wodnicha ma śluzowaty kapelusz i trzon, rzadkie, krótko zbiegające, żółte blaszki i biały wysyp zarodników.
Opis
Niewielki grzyb o oliwkowobrązowym, bardzo śluzowatym kapeluszu, który z wiekiem i po mrozie żółknie i pomarańczowieje. Ma rzadkie, grube, krótko zbiegające, żółte blaszki i śluzowaty trzon. Rośnie od października do grudnia, w łagodne zimy dłużej, pod sosnami, często gromadnie i dopiero po przymrozkach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 2–7 cm, oliwkowobrązowy, w środku ciemniejszy, przy brzegu żółtawy, bardzo śluzowaty, z wiekiem żółty do pomarańczowego.
- Blaszki rzadkie, grube, przyrośnięte do krótko zbiegających, bladożółte, potem żółte do pomarańczowych; wysyp zarodników biały.
- Trzon 5–8 cm, żółtawy do pomarańczowego, poniżej śluzowatej strefy pierścieniowej pokryty śluzem.
- Miąższ bladożółty, miękki, o słabym, owocowym zapachu.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od października do stycznia, najwięcej od listopada do grudnia.
Wyłącznie pod sosnami, w borach i lasach mieszanych na kwaśnych lub obojętnych, piaszczystych glebach.
W kuchni
Zdejmij śluzowatą skórkę lub dokładnie opłucz kapelusze; nadaje się do zup i sosów. Zawsze gotuj lub smaż.
Uwaga na sobowtóry
Zasłonak cynamonowyTrującyJak odróżnić: Zasłonak cynamonowy ma suchy, nieśluzowaty kapelusz, gęste blaszki, za młodu żółtopomarańczowe, potem cynamonowe do rdzawych, niezbiegające na trzon, rdzawą zasnówkę i rdzawobrązowy wysyp zarodników.