Uszak bzowy
Auricularia auricula-judae
Nazywany też: ucho bzowe, ucho judaszowe
Jadalny
Brązowy, galaretowaty grzyb w kształcie ucha, rosnący przez cały rok na bzie czarnym. Jadalny po ugotowaniu.
Opis
Cienki, chrząstkowato-galaretowaty owocnik w kształcie ucha lub miseczki, przyrośnięty bokiem do gałęzi. Wierzch jest brązowy i delikatnie aksamitny, spód gładki i lśniący, często z fałdami przypominającymi małżowinę. W suchą pogodę kurczy się i twardnieje, a po deszczu znów pęcznieje.
Jak rozpoznać
- Owocnik 2–10 cm, uszkowaty lub miseczkowaty, cienki, przyrośnięty bokiem do drewna.
- Wierzch czerwonobrązowy do szarobrązowego, matowy, drobno aksamitny.
- Spód gładki lub żyłkowato pofałdowany, lśniący, brązowy; brak blaszek i porów.
- Miąższ cienki, galaretowato-sprężysty, prześwitujący, bez zapachu i o łagodnym smaku; zaschnięty staje się rogowaty.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: przez cały rok, najwięcej od listopada do marca.
Osłabione i martwe gałęzie oraz pnie drzew i krzewów liściastych, najczęściej bzu czarnego, także klonów i olsz; w lasach, zaroślach, parkach i ogrodach.
W kalendarzu grzybiarza: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień.
W kuchni
Zbieraj świeże, elastyczne owocniki i zawsze dobrze je gotuj. Suszone namaczaj krótko, najlepiej w lodówce, i wyrzuć takie, które moczyły się dobę lub dłużej: w Azji opisano po nich śmiertelne zatrucia toksyną bakteryjną, której gotowanie nie niszczy. Smak ma neutralny, ceni się go za chrupkość.
Uwaga na sobowtóry
W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.