Strzępiak porysowany
Pseudosperma rimosum
Nazywany też: rysostrzępiak porysowany, strzępiak popękany
Trujący

Słomkowożółty strzępiak o spiczastym, promieniście pękającym kapeluszu; zawiera muskarynę.
Zawiera muskarynę: po 15 minutach do 2 godzin pojawiają się silne pocenie, ślinotok, łzawienie, zwężenie źrenic, wymioty, biegunka, a przy większej dawce spowolnienie pracy serca, spadek ciśnienia i duszność. Ciężkie zatrucie może zagrażać życiu. Natychmiast dzwoń pod 112 albo jedź na SOR.
Opis
Kapelusz jest stożkowaty, z ostrym garbkiem, słomkowożółty do ochrowobrązowego, promieniście włóknisty i pęka wzdłuż włókienek. Blaszki są szarawe do brudnobiałych, potem oliwkowobrązowe. Rośnie od czerwca do listopada w lasach, parkach i przy leśnych drogach.
Jak rozpoznać
- Kapelusz 2–8 cm, stożkowaty z ostrym garbkiem, słomkowożółty do ochrowobrązowego, promieniście włóknisty i pękający.
- Blaszki szarawe do brudnobiałych, potem oliwkowobrązowe, z jaśniejszym ostrzem; wysyp zarodników brązowy.
- Trzon 4–10 cm, białawy do bladobrązowego, w górze oszroniony, bez wyraźnej bulwy.
- Miąższ białawy, o nieprzyjemnym, spermatycznym zapachu.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od czerwca do listopada, najwięcej od lipca do września.
Lasy liściaste i iglaste, parki i pobocza leśnych dróg, chętnie pod drzewami liściastymi na glebach wapiennych.
Uwaga na sobowtóry
Strzępiak ceglastyŚmiertelnie trującyJak odróżnić: Strzępiak ceglasty jest za młodu biały, a z wiekiem i po uszkodzeniu czerwienieje; zawiera jeszcze więcej muskaryny.