Rycerzyk czerwonozłoty

Tricholomopsis rutilans

Niejadalny

Rycerzyk czerwonozłoty (Tricholomopsis rutilans)
Fot. User:Strobilomyces, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Żółty grzyb z pniaków świerkowych i sosnowych, gęsto pokryty purpurowymi łuseczkami; niesmaczny.

Otwórz w aplikacjiPobierz z Google Play

Opis

Kapelusz ma żółte tło gęsto pokryte drobnymi, purpurowymi do winnoczerwonych łuseczkami, a blaszki są żółte jak żółtko. Rośnie pojedynczo lub w kępach na pniakach, korzeniach i leżącym drewnie drzew iglastych, głównie świerków i sosen. Uchodzi za niejadalny: nie ma wartości kulinarnej, a w większej ilości może podrażnić żołądek.

Jak rozpoznać

  • Kapelusz 3–15 cm, na żółtym tle gęsto pokryty purpurowymi lub winnoczerwonymi łuseczkami; młody bywa cały purpurowy.
  • Blaszki gęste, żółte jak żółtko, wycięte przy trzonie, z postrzępionym ostrzem; wysyp zarodników biały.
  • Trzon 5–12 cm, żółty, pokryty purpurowymi łuseczkami, z wiekiem pusty.
  • Miąższ jasnożółty, o słabym zapachu butwiejącego drewna.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.

  • Na drewnie
  • Lasy iglaste
  • Blaszki

Pniaki, korzenie i leżące pnie świerków, sosen i jodeł; czasem wyrasta pozornie z ziemi nad zagrzebanym drewnem.

W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.

Uwaga na sobowtóry

  • Zasłonak rudyŚmiertelnie trujący

    Jak odróżnić: Zasłonak rudy rośnie na ziemi w lasach liściastych, ma rudobrązowy kapelusz bez purpurowych łusek, rdzawopomarańczowe blaszki i rdzawobrązowy wysyp zarodników.