Płomykowiec galaretowaty
Guepinia helvelloides
Nazywany też: płomyczka galaretowata
JadalnyOchrona częściowa
Łososioworóżowy, galaretowaty lejek lub ucho z górskich lasów. Jadalny, ale rzadki i w Polsce chroniony.
Ochrona częściowa (rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów, Dz.U. 2014 poz. 1408, zał. 2). Dziko rosnących owocników nie wolno zrywać, zbierać, uszkadzać ani niszczyć, także na własny użytek; nie wolno też niszczyć ich siedlisk. Zbiór za zezwoleniem rozporządzenie przewiduje tylko dla gatunków z zał. 3, a tego gatunku tam nie ma, więc w Polsce w ogóle nie wolno go zbierać. Zostaw go na miejscu; możesz go sfotografować.
Opis
Owocnik ma kształt języka, lejka lub rożka rozciętego z jednej strony, jest pomarańczowy do łososioworóżowego i półprzezroczysty. Konsystencję ma sprężyście galaretowatą. Rośnie w górach, na zagrzebanym w ziemi drewnie świerków i jodeł, przez co wydaje się wyrastać z gleby.
Jak rozpoznać
- Owocnik 5–12 cm wysoki i 3–7 cm szeroki, językowaty, lejkowaty lub uszkowaty, często rozcięty z boku.
- Barwa pomarańczowa do łososioworóżowej, u starszych koralowoczerwona do czerwonobrązowej.
- Strona z zarodnikami gładka lub żyłkowato pomarszczona, często biało oprószona; u dołu krótki, białawy trzonek.
- Miąższ 2–5 mm grubości, chrząstkowato-galaretowaty, bez smaku, o przyjemnym zapachu.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do października, najwięcej od sierpnia do września.
Wilgotne, cieniste lasy górskie na glebach wapiennych, na zagrzebanym drewnie świerków i jodeł lub u nasady pni.
W kuchni
Nie zbieraj go: w Polsce jest pod ochroną częściową. Tam, gdzie zbiór jest legalny, przed jedzeniem się go obgotowuje lub co najmniej sparza; nie jedz go na surowo.
Uwaga na sobowtóry
W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.