Monetka bukowa

Mucidula mucida

Nazywany też: monetka kleista

Niejadalny

Monetka bukowa (Mucidula mucida)
Fot. Jean-Pol GRANDMONT, CC BY 3.0, Wikimedia Commons

Śnieżnobiały, oślizgły grzyb z pierścieniem, rosnący kępami na bukach.

Opis

Kapelusz jest biały jak porcelana, półprzejrzysty i bardzo śluzowaty, a cienki trzon ma wyraźny, błoniasty pierścień. Rośnie kępami na pniach, kłodach i gałęziach buków, martwych i osłabionych, niekiedy wysoko na pniu. Uchodzi za niejadalną: nie ma wartości kulinarnej, a źródła różnią się co do jej szkodliwości.

Jak rozpoznać

  • Kapelusz 2–10 cm, czysto biały do kości słoniowej, półprzejrzysty, w wilgoci bardzo śluzowaty.
  • Blaszki białe, szerokie, rzadkie, przyrośnięte; wysyp zarodników biały.
  • Trzon 4–10 cm, cienki, twardy, biały, z błoniastym, prążkowanym pierścieniem.
  • Miąższ biały, cienki, miękki, bez zapachu.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od lipca do listopada, najwięcej od września do października.

  • Na drewnie
  • Lasy liściaste
  • Parki i ogrody
  • Blaszki

Pnie, kłody i gałęzie buków, martwych i osłabionych, rzadko innych drzew liściastych; w buczynach i parkach.

W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.

Uwaga na sobowtóry

W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.