Kolczakówka piekąca
Hydnellum peckii
NiejadalnyOchrona ścisła
Rzadki, ściśle chroniony grzyb z kolcami pod kapeluszem; młody wydziela krwistoczerwone krople. Niejadalny.
Ochrona ścisła (rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów, Dz.U. 2014 poz. 1408, zał. 1). Nie wolno jej zrywać, zbierać, uszkadzać, niszczyć, przechowywać, posiadać, sprzedawać, wymieniać, darować ani przewozić przez granicę, a także niszczyć jej siedlisk. Zakaz niszczenia owocników i siedlisk obowiązuje także przy gospodarce leśnej i rolnej. Zostaw ją na miejscu; możesz ją sfotografować.
Opis
Młody kapelusz jest biały, filcowaty i pokryty kroplami krwistoczerwonego płynu, z wiekiem brązowieje do niemal czarnego. Pod spodem ma kolce zbiegające na trzon. W Polsce bardzo rzadki, rośnie w górskich lasach iglastych pod sosnami i świerkami. Podobne kolczakówki również są pod ochroną ścisłą.
Jak rozpoznać
- Kapelusz biały, potem rdzawobrązowy do brązowoczarnego, filcowaty i guzkowaty; młody z kroplami czerwonej wydzieliny.
- Kolce do 5 mm, gęste, białe, z wiekiem purpurowobrązowe, zbiegające na trzon.
- Trzon krótki, rdzawobrązowy, filcowaty, pełny.
- Miąższ różowawy do rdzawobrązowego, korkowaty, strefowany; smak palący, ostry.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od lipca do października, najwięcej od sierpnia do września.
Górskie lasy iglaste, na ziemi pod sosnami i świerkami, czasem na opadłych szyszkach.
Uwaga na sobowtóry
W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.