Gwiazdosz frędzelkowany
Geastrum fimbriatum
Niejadalny
Mały grzyb, którego zewnętrzna skórka rozrywa się w gwiazdę, odsłaniając kulkę z zarodnikami. Niejadalny.
Opis
Młody owocnik to jasna kulka częściowo ukryta w ściółce. Dojrzały rozrywa zewnętrzną okrywę na kilka ramion, które odginają się w dół jak płatki gwiazdy i unoszą wewnętrzną kulkę z otworem na szczycie. To najczęstszy z naszych gwiazdoszy; rośnie na ściółce w lasach iglastych i liściastych. Podobne gwiazdosze, w tym gwiazdosz workowaty, są pod ochroną ścisłą, dlatego gwiazdoszy nie zrywaj.
Jak rozpoznać
- Przed otwarciem kulisty, do 2 cm średnicy; po rozwinięciu 2–8 cm.
- Okrywa zewnętrzna pęka na 5–8 (do 10) ramion, kremowych do jasnoochrowych, odgiętych w dół.
- Kulka wewnętrzna 1,5–2 cm, siedząca, bez trzonka, z frędzlowatym otworem na szczycie bez wyraźnie odgraniczonej obwódki.
- Wnętrze kulki ciemne, szarobrązowe i pylące; zarodniki wydostają się przez otwór przy ucisku, np. kroplami deszczu.
Kiedy i gdzie szukać
Sezon: od maja do listopada, najwięcej od września do października.
Ściółka z igliwia i liści w lasach iglastych, mieszanych i liściastych; pojedynczo lub w grupach.
W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.
Uwaga na sobowtóry
W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.