Buławka pałeczkowata

Clavariadelphus pistillaris

NiejadalnyOchrona częściowa

Buławka pałeczkowata (Clavariadelphus pistillaris)
Fot. Francisco J. Díez Martín, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons

Duża, żółtawa do ochrowej maczuga z buczyn na wapieniu. Chroniona i gorzkawa, nie nadaje się do zbierania.

Gatunek chroniony (Ochrona częściowa)

Ochrona częściowa (rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów, Dz.U. 2014 poz. 1408, zał. 2). Dziko rosnących owocników nie wolno zrywać, zbierać, uszkadzać ani niszczyć, także na własny użytek; nie wolno też niszczyć ich siedlisk. Zostaw ją na miejscu; możesz ją sfotografować.

Opis

Owocnik ma kształt pałki lub maczugi z tępo zaokrąglonym szczytem, młody cytrynowożółty, później ochrowordzawy. Po dotknięciu brązowieje. Rośnie pojedynczo lub w grupach w lasach bukowych na glebach wapiennych.

Jak rozpoznać

  • Owocnik 7–20 cm wysoki i 2–7 cm gruby, maczugowaty, z zaokrąglonym szczytem, gładki, z wiekiem podłużnie pomarszczony.
  • Zarodniki powstają na całej gładkiej, zewnętrznej powierzchni; brak blaszek i kolców.
  • Podstawa zwężona i jaśniejsza; uciśnięte miejsca brązowieją lub stają się winnobrązowe.
  • Miąższ białawy, u starszych gąbczasty, na przekroju brązowieje; smak gorzkawy.

Kiedy i gdzie szukać

Sezon: od sierpnia do listopada, najwięcej od września do października.

  • Lasy liściaste
  • Bez blaszek i rurek

Lasy liściaste, głównie buczyny na glebach wapiennych; pojedynczo lub w grupach na ściółce.

W kalendarzu grzybiarza: wrzesień, październik.

Uwaga na sobowtóry

W atlasie nie ma groźnych sobowtórów tego gatunku. Mimo to zawsze sprawdzaj wszystkie cechy.